Home ข้อคิดดีๆ 8 ครั้งที่แม่โกหกผม และผมไม่เคยลืม

8 ครั้งที่แม่โกหกผม และผมไม่เคยลืม

8 second read
0
0

1. เรื่องเริ่มขึ้นตอนเมื่อผมเป็นเด็กๆ ผมเกิดในครอบครัวยากจน ครอบครัวของเราจนมาก

จนต้องอดข้าวบ่อยๆ เมื่อไหร่ก็ตามเมื่อถึงเวลากินข้าวแม่จะแบ่งข้าวมาให้ผมเพิ่มขึ้นอีกพร้อมทั้งพูดว่า

“ลูกต้องกินข้าวเพิ่มขึ้นนะ ส่วนแม่ไม่ค่อยหิว”นี้เป็นครั้งแรกที่แม่ โ ก ห ก ผม

2. เมื่อผมเติบโตขึ้น คุณแม่เพียรพยายามหาเวลาว่างไปตกปลาในแม่น้ำเพื่อว่าผมจะได้กินอาหารที่มีประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของผม

แม่ต้มปลาที่ตกมาได้ทำเป็นซุปให้ผมกินในขณะที่ผมกินแกงต้มปลา..แม่จะนั่งข้างๆ ผมแทะกิน เศษ เ นื้ อ ปลาที่ติดอยู่ตามก้างปลา

หลังจากที่ผมได้กิน เ นื้ อ ปลาไปแล้วผมรู้สึกตื้นตันใจมาก..ผมพยายามแบ่ง เ นื้ อ ปลาให้แม่แต่แม่ปฎิเสธทันควัน

พร้อมกับกล่าวว่า”ลูกกินเถอะ…แม่ไม่ค่อยชอบกิน เ นื้ อ ปลา” นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่แม่ โ ก ห ก ผม

3. เมื่อผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม เราต้องใช้เงินเพิ่มมากขึ้นแม่ต้องหารายได้พิเศษด้วยการรับงานเล็กๆ น้อยจากโรงงานมาทำที่บ้าน

บางครั้งผมตื่นขึ้นมาตอนตี 1 หรือตี 2…ผมยังเห็นแม่กำลังทำงาน ” แม่ครับ…นอนเถอะครับมันดึกมากแล้ว พรุ่งนี้แม่ต้องไปทำงานอีก

“แม่ยิ้มกับผมพูดว่า “ลูกนอนต่อก่อนนะ…แม่ยังไม่เหนื่อย…นอนไม่หลับ” ครั้งที่ 3 แล้วที่แม่ โ ก ห ก ผม

4. ตอนเมื่อใกล้จบชั้นมัธยมผมต้องไปสอบเป็นวันสุดท้ายแม่อุตส่าห์หยุดงาน ไปเป็นเพื่อนและเพื่อเป็นกำลังใจให้ผม

มันเป็นวันที่แดดร้อนมากๆ…แม่ต้องรอผมอยู่หลายชม.เมื่อผมทำข้อสอบเสร็จ…รีบออกมาหาแม่

เห็นแม่ผม มีเหงื่อออกท่วมตัว..แต่ท่านกลับรินน้ำเย็นที่เตรียมมาให้ผมดื่ม ผมเห็นแม่รู้สึกเหนื่อย

และร้อนจึงขอให้แม่ดื่มน้ำก่อนแม่พูดขึ้นว่า “ลูกดื่มเถอะ….แม่ยังไม่กระหายน้ำ”นั่นเป็นครั้งที่ 4 ที่แม่ โ ก ห ก ผม

5. หลังจากที่พ่อผมล้ม ป่ ว ย และเสียชีวิตคุณแม่ที่น่าสงสาร ต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว

แต่ก็ยังไม่ค่อยเพียงพอไม่ว่าคุณแม่จะพยายามมากขึ้นเพียงไรคุณลุงที่อยู่ข้างๆ บ้านท่านเป็นคนดี

พยายามมาช่วยเหลือครอบครัวเราเสมอ….เช่นซ่อมแซมบ้านที่ผุพัง..ฯลฯ เพื่อนบ้านเห็นครอบครัวลำบากมาก

ก็แนะนำให้แม่แต่งงานใหม่แต่แม่ยืนกรานไม่เห็นด้วย แม่พูดกับผมว่า

“แม่มีลูกอยู่ทั้งคน…แม่ไม่ต้องการความรักอีก”แม่ โ ก ห ก ผมเป็นครั้งที่ 5 แล้ว

6. ในทื่สุดผมก็เรียนจบและมีงานทำผมอยากให้แม่ซึ่งตรากตรำทำงานหนักมาตลอดได้พักผ่อนบ้าง

แต่แม่ไม่ยอม…..กลับไปตลาดทุกเช้าขายผักที่หามาได้เพื่อเลี้ยงชีพทั้งๆ ที่ผมพยายามส่งเงินมาให้แม่

(ผมต้องไปทำงานในเมืองที่ห่างไกล)แม่ผมไม่ค่อยยอมรับเงินผม..บางครั้งยังส่งเงินกลับคืนให้ผมอีก

แม่พูดกับผมว่า “แม่มีเงินพอใช้แล้ว…ลูกควรเก็บเงินไว้สร้างฐานะ”แม่ โ ก ห ก ผมเป็นครั้งที่ 6

7. เพื่ออนาคตที่ก้าวหน้า..ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโทด้วยทุนของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในอเมริกา

เมื่อผมเรียนจบก็ได้งานทำที่นั่นและมีเงินเดือนค่อนข้างสูงเมื่อทำงานไปได้สักพัก…ผมอยากให้แม่ผม

มาอยู่กับผมที่อเมริกาเพื่อว่าแม่จะได้หยุดทำงาน…พักผ่อนให้สบาย ในบั้นปลายของชีวิต

แต่แม่ผมไม่อยากรบกวนผม…บอกผมว่า “แม่ไม่คุ้นเคย กับชีวิตต่างแดน”ครั้งที่ 7 แล้วซินะที่แม่ โ ก ห ก ผม

8. เมื่อแม่แก่ตัวลงไปเรื่อยๆ..ในที่สุดแม่ก็เป็นมะเร็งและต้องเข้ารับการผ่าตัดที่ โ ร ง พ ย า บ า ล ผมลางานแล้วรีบบินกลับมาหาแม่สุดที่รักทันที

แม่ผมนอนพักฟื้นอยู่ บ น เ ตี ย ง เมื่อผมไปถึงน้ำตาผมไหลอาบแก้มเมื่อเห็นแม่ซึ่งผ่ายผอมและดูทรุดโทรมลงอย่างมากแม่รู้สึกดีใจมากที่เห็นผม….

พยายามยิ้มอย่างสดชื่น ด้วยความลำบากผมรู้ดีว่าแม่ได้ฝืนความ เ จ็ บ ป ว ด รวดร้าวอย่างสุดฝืนจาก โ ร ค ม ะ เ ร็ ง ร้ า ย ที่ลามไปทั่วทั้งตัว

ผมโอบกอดแม่พร้อมกับร้องไห้ด้วยความสงสารหัวใจผมในขณะนั้นเศร้า ห ม อ ง และ เ จ็ บ ป ว ด อย่างที่สุดแม่พยายามปลอบผม

ด้วยเสียงที่แหบพร่าและสั่นเครือ”ลูกรักของแม่…เห็นหน้าลูก แม่ไม่รู้สึก เ จ็ บ แล้ว”นี่เป็นครั้งที่ 8 ที่แม่ โ ก ห ก

และเป็นครั้งสุดท้าย ในชีวิตของแม่ที่ โ ก ห ก ผม แม่ที่ผมรักและบูชามาตลอดชีวิตได้ปิดตาลง

และจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ หลังจากที่แม่กล่าวคำ โ ก ห ก ครั้งที่ 8 จบลง

ขอขอบคุณ p a t t a n a k i t.n e t

Load More Related Articles
Load More By verrysmiles smiles
Load More In ข้อคิดดีๆ

Check Also

นี่คือคำสอนจากแม่ อยากให้ลูกสาวได้อ่านเตือนใจ

มนุษย์เรา เติบโตมาด้วย คำสั่งสอนของบิดา มารดา ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เราก็ยังต้องฟังพร่ำส…