Home ข้อคิดดีๆ ข้อคิดเขียนดีมาก “ระยะทางพิสูจน์ม้า..กาลเวลาพิสูจน์ใจคน” (ดีมากอยากให้อ่าน)

ข้อคิดเขียนดีมาก “ระยะทางพิสูจน์ม้า..กาลเวลาพิสูจน์ใจคน” (ดีมากอยากให้อ่าน)

7 second read
0
0

ระยะทางเมื่อย าว ไกลจะสามารถรู้ ถึงกำลังของม้าว่าเป็นอย่างไร…

คนเราเมื่ออยู่ด้วยกันนานจะสามารถเห็นถึงธาตุแท้หรือความจริงใจของเขา…

ลู่เหย า กับหม่าลี่ เป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน “ลู่เหย า” มีศักดิ์เป็นพี่เขาแต่งงานมีครอบครัวแล้ว

“หม่าลี่” เป็นผู้น้องยังไม่ได้แต่งงาน ลู่เหย ามีฐานะย ากจนขณะที่หม่าลี่ฐานะร่ำรวย

ด้วยเหตุนี้ ลู่เหย าจึงได้รับการอุดหนุนจุนเจือจากหม่าลี่เสมอวันหนึ่ง ลู่เหย าบอกหม่าลี่ว่า

ตนเองต้องการไปแสวงโชคต่างเมือง อย ากจะฝากให้หม่าลี่ช่วยดูแลภรรย าให้

หม่าลี่รับปากบอกว่าเขาจะดูแลให้ ไม่ต้องเป็นกังวล ตั้งแต่นั้นมาทุกครึ่งเดือน

หม่าลี่จะสั่งให้คนรับใช้นำของกิน ของใช้บรรทุกใส่รถม้าเต็มคันรถ นำไปให้กับภรรย า ของลู่เหย า

ภรรย าของลู่เหย า จึงคิดว่าเป็นเช่นนี้ก็นับว่าไม่เล ว ได้รับการโอบอุ้มดูแลยิ่งกว่าตอนที่อยู่กับสามีเสียอีก

ไม่ต้องทำงานก็มีข้าวกิน มีเสื้อผ้าสวมใส่ ทำให้นางนึกขอบคุณสามีที่มีน้องร่วมสาบาน

ที่ดีเช่นนี้ครึ่งปีผ่านไป เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงไป คนรับใช้ของหม่าลี่

ไม่ได้นำของไปให้ภรรย าของลู่เหย าอีกแล้วครึ่งเดือนก็แล้ว หนึ่งเดือนก็แล้ว สองเดือนก็แล้ว

ภรรย าของลู่เหย าจึงต้องขายข้าวของที่หม่าลี่เคยส่งไปให้ เพื่อประทังชีวิต ไม่ถึงครึ่งปี

ข้าวของทุกอย่างถูกขายจนหมด นางจึงคิดจะทำงานเพื่อหาเลี้ยงตนเองเนื่องจาก

นางเคยเรียนเย็บปักถักร้อย มาตั้งแต่เด็กนางจึงลองเย็บรองเท้าผ้าที่คนสวมใส่กันเป็นประจำขาย

อาจเพราะว่า นางมีฝีมือดีหรือชาวบ้านต่างสงส ารนางก็มิอาจทราบได้ ทำให้ชาวบ้าน

พากันแ ย่งซื้ อ รองเท้าของนางจนขายหมดเกลี้ยงทุกวัน ไม่ว่านางจะตั้งราคาสูงเพียงใดก็ตาม

พริบตาเดียว ๑๐ ปีผ่านไปลู่เหย าก็กลับมาในคืนหนึ่ง เมื่อเขารู้ว่าตั้งแต่เขาจากไป

หม่าลี่ไม่เคยมาดูแลภรรย าของตนและ ส่งของกินของใช้ให้เพียงครึ่งปี หลังจากนั้นก็ไม่ได้ส่ง

ของกินของใช้มาให้ภรรย าของตนอีกเลยเขาทอดถอนใจ แล้วกล่าวว่า

“คนอยู่น้ำใจอยู่ เมื่อคนจากไปทุกอย่างก็เปลี่ยนไป” เมื่อหม่าลี่ ทราบข่าวว่าลู่เหย ากลับมา

จึงส่งคนไปเชิญ มาเลี้ยงต้อนรับ แต่ลู่เหย าปิดประตูไม่รับแขกหม่าลี่จึงไปเชิญลู่เหย าด้วยตนเอง

เขาคุกเข่าอยู่ที่หน้าประตู จนลู่เหย าจำใจต้องไปที่บ้านของหม่าลี่ระหว่างกินเลี้ยงกัน

ลู่เหย าต่อว่าหม่าลี่ที่ไม่ดูแลภรรย าของตน ซึ่งเปรียบเสมือนพี่สะใภ้ของหม่าลี่ก็ไม่ปานหม่าลี่

จึงพาลู่เหย าเข้าไปที่สวนดอกไม้หลังบ้าน เขาเปิดประตูห้องใหญ่ห้องหนึ่งออกและ

เชิญลู่เหย าเข้าไป…ลู่เหย าตกตะลึงจนตาค้าง เขาเห็นรองเท้าผ้ากองเต็มห้องไปหมดลู่เหย าเข้าใจทันที

เขาจึงก้าวถอยออกจากประตูด้วยความละอายใจ และก้มลงคุ ก เข่าอยู่ที่หน้าประตูบ้านของหม่าลี่

หม่าลี่รีบเข้าไปพยุงให้ลู่เหย าลุกขึ้นแล้วกล่าวว่า “เรื่องที่พี่ใหญ่ฝากฝังให้ข้าดูแลพี่สะใภ้นั้น

ข้าไม่เคยลืมเลย แต่นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้พี่ใหญ่จะไปเนิ่นนานถึงสิบปี เดิมทีข้าคิดจะอุดหนุน

จุนเจือพี่สะใภ้ด้วยของกินของใช้บริบูรณ์แต่อีกใจก็คิดว่า เมื่อนางได้มีกินมีใช้ อย่างสุขสบาย วันๆ

ไม่ต้องทำอะไรอาจเป็น เหตุให้นางก่อเรื่องที่มิดีมิงามขึ้นได้ ครั้นข้าจะไปดูแลนาง

ก็เกรงว่าจะเป็นที่ครหาให้นางเสีย ชื่อเสียงแล้วหากท่านกลับมา ข้าจะมาสู้หน้าท่านได้อย่างไร

แต่ก้อน่านับถือที่พี่สะใภ้รู้จักทำมาหากินด้วย ความสามารถของนางเอง สมกับที่ข้าได้ตั้งใจไว้

ข้าจึงให้คนไปซื้ อ รองเท้าที่นางทำข าย ทุกครั้งไป”ลู่เหย าได้ฟังแล้วก็ซาบซึ้งยิ่งนัก

เขายืนจ้องหน้าหม่าลี่อยู่นานสักพักจึงกล่าวประโยคหนึ่งขึ้นมาว่า “ลู่เหย า (หนทางไกล)

รู้ใจหม่าลี่ (กำลังของม้า) กาลเวลาพิสูจน์ใจคน” คำกล่าวจีนที่ว่า “หนทางไกลพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน”

จึงได้เผยแพร่สืบต่อกันเรื่อยมา โดยเราใช้คำพรรณานี้มองเห็นว่า “การที่เราจะรู้อุปนิสัยใจคอของใคร

อย่างแท้จริงได้ ก็ต่อเมื่อได้อยู่ร่วมกับ เขามาเป็นเวลานานพอสมควรแล้วนั่นเอง”เมื่อได้อ่ าน

แล้วรู้สึกชอบเรื่องราว ของลู่เหย าและหม่าลี่ ทำให้มาคิดว่า…บางครั้งในชีวิตของคนเรานั้น

การจะทำความดี ต้องทำอย่างอดทน ต้องทำอย่างลึกซึ้ง ต้องทำอย่างไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนไม่ต้องหวังว่า

ทำดีกับคนอื่นแล้วเขาจะต้องดี ตอบกับเรามิเช่นนั้น เราจะทุกข์ใจหากไม่ได้การตอบแทน

ตามที่หวังไว้แม้คนอื่น อาจเข้าใจผิดว่า เราไม่ได้ทำอะไรเปรียบเสมือนผู้ ที่ปิดทองหลังพระแม้ไม่มีใครมองเห็น

แต่ตัวเรามองเห็นตัวเราเอง มองเห็นความดีที่เราทำ…แค่นี้เราก็อิ่มเอิบใจและมีความสุขแล้ว

ขอขอบคุณ F o r w a r d L I N E

Load More Related Articles
Load More By verrysmiles smiles
Load More In ข้อคิดดีๆ

Check Also

แนวคิดมีกินมีใช้ เริ่มต้นใหม่..ไม่มีคำว่าสาย

หลายๆคน กำลังเป็นกัน กับการตั้งคำถามที่ว่า “ทำไมเราไม่รวยสักที” นั่นเป็นเพราะนิสัยในการใช้…